۱۳۹۷ دی ۱۶, یکشنبه

کاندیداتوری مسعودرجوی و فتوای خمینی چرا و چگونه .

ازآن ماست پیروزی

کاندیداتوری مسعودرجوی

مسعود رجوی در سال ۱۳۵۸
مسعود رجوی کاندیدای سازمان مجاهدین خلق ایران برای انتخابات ریاست جمهوری در سال ۱۳۵۸ بود. «خمینی اعلام کرده بود که این جانب بنا ندارم از کسی تأیید نمایم. چنانچه بنا ندارم کسی را رد کنم و از تمام احزاب و گروه‌ها و افراد می‌خواهم که از نسبت دادن کاندیدای خود به من که از آن استفاده تأیید و یا تعیین و یا رد شود، ندهند» اما در روز شنبه ۲۹ دی ۱۳۵۸، و پس از آنکه مسعود رجوی تمامی مراحل قانونی کاندیداتوری را طی کرده و اضافه بر آن، مشخصا در تماس رسمی با رفسنجانی و خامنه‌ای به آنان موکداً گفته شده بود «ما برغم رای ندادن به قانون اساسی می‌خواهیم در انتخابات شرکت کنیم تا در کادر قانون به مخالفت با آن بپردازیم» آیا با این اوصاف وارد بشویم یا نه؟ و پس از اخذ پاسخ مثبت کلیه مقامات رسمی و مرتبط با خمینی اقدام به ورود به انتخابات کردند، خمینی با مشاهده میزان حمایت‌های مردمی‌ای که متوجه مسعود رجوی شد، حرف پیشین خود را زیرپا گذاشت و اعلام کرد «کسانی که به قانون اساسی جمهوری اسلامی رأی مثبت نداده‌اند، صلاحیت ندارند رئیس جمهور ایران شوند» و به این ترتیب مسعود رجوی را از شرکت در انتخابات منع کرد. پس از این فتوا مسعود رجوی که به قانون اساسی جمهوری اسلامی رای نداده بود از نامزدی در انتخابات ریاست جمهوری انصراف داد.
این، اولین بار در جهان بود که یک سازمان سیاسی با سابقه مبارزه مسلحانه اقدام به ورود به عرصه مبارزات سیاسی مسالمت آمیز می‌کرد اما حاکمیت در یک رویکرد معکوس، از ورود آن به مبارزه سیاسی ممانعت به عمل می‌آورد.[۱][۲][۳]

فتوای خمینی و منع مسعود رجوی

به دنبال سرازیر شدن حمایت احزاب، گروه‌ها و تشکل‌های کارگری و دانشجویی و بسیاری قشرها اجتماعی به سوی کاندیدا مجاهدین خلق و بالا گرفتن آن حمایت‌ها، ناگهان عده‌ای از نزدیکان خمینی روز شنبه ۲۹ دی ۱۳۵۸، درباره‌ی نامزدهایی که به قانون اساسی رأی نداده‌اند، کسب تکلیف کردند. خمینی پاسخ داد:
«کسانی که به قانون اساسی جمهوری اسلامی رأی مثبت نداده‌اند، صلاحیت ندارند رئیس جمهور ایران شوند»[۶]
پس از این فتوا، مسعود رجوی که به قانون اساسی جمهوری اسلامی رای نداده بود، انصراف داد و طی پیامی خطاب به مردم ایران و نوشت:
«اکنون بیش از هر چیز به سرنوشت انقلابی می‌اندیشیم که یکی از بزرگ‌ترین مسئولیت‌های خطیر و تاریخی خود را بر دوش من و سایر خواهران و برادرانم گذاشته‌است».
روزنامه اطلاعات ۳۰دی ۱۳۵۸ نوشت: «امام خمینی رهبر انقلاب اسلامی ایران دیروز به یک سؤال در مورد مسئله انتخاب رئیس جمهور پاسخ دادند، متن پاسخ امام که بسیار کوتاه ایراد شده‌است چنین است: «بسم الله الرحمن الرحیم، کسانی که به قانون اساسی جمهوری اسلامی رای مثبت نداده‌اند صلاحیت ندارند رئیس جمهور ایران شوند،» درسوال مطروحه که کتباً تقدیم امام شده بود، نظر رهبر انقلاب اسلامی ایران درباره صلاحیت کسانی که به قانون اساسی رای نداده‌اند، به عنوان رئیس جمهور احتمالی ایران استفسار شده بود.[۷]

۱۳۹۷ دی ۱۵, شنبه

برنامه جامع اقدام مشترک( برجام )


برنامه جامع اقدام مشترک

برنامه جامع اقدام مشترک
توافق جامع و نهایی هسته‌ای وین (برجام) توافق هسته‌ای ایران( به دنبال تفاهم هسته‌ای لوزان، در سه‌شنبه ۲۳ تیر ۱۳۹۴ (۱۴ ژوئیه ۲۰۱۵) در وین اتریش )و  گروه ۱+۵ (شامل چین،فرانسه، روسیه،بریتانیا، ایالات متحده آمریکا و آلمان) منعقد شده است.برجام (به انگلیسی: Joint Comprehensive Plan of Action) نامیده می شود.

تاریخچه

توافق موقت ژنو بر روی برنامه هسته‌ای ایران یا توافق هسته‌ای ژنو [۱]، توافق‌نامه‌ای ۶ ماهه و قابل تمدید پیرامون برنامه هسته‌ای ایران است که در متن (سندE۳/EU+۳) در ۳ آذر ۱۳۹۲ (برابر با ۲۴ نوامبر ۲۰۱۳) میان جمهوری اسلامی ایران و گروه ۱+۵ امضا شد.
هدف این توافقنامه[۲] که«رسیدن به یک راه‌حل جامع بلندمدت و مورد توافق طرفین»به منظور«تضمین‌نمودن صلح‌آمیزبودن برنامه هسته‌ای ایران» ذکر شده، طرفین «به صورت داوطلبانه» متعهد می‌شوند تا اقدامات متقابلی را به عنوان گام اول یک راه‌حل جامع انجام دهند.
براساس این توافقنامه[۳] ایران غنی سازی اورانیوم را به شکل محدود و کنترم شده ادامه خواهد داد و نظارت آژانس بین المللی اتمی را تسهیل خواهد کرد.در عوض بخشی از تحریم های قبلی برداشته می شود و تحریم های جدید همه جانبه یا یک‌جانبه بکار نخواهد رفت .

افشای پنهان‌کاری اتمی

۱۳۹۷ دی ۱۲, چهارشنبه

کارگران کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه

ازآن ماست پیروزی

کارگران کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه

کارگران کشت و صنعت نیشکر هفت تپه
کارگران کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه
هفت تپه نامی است آشنا در اعتراضات کارگری چند سال گذشته در ایران. کارگران مجتمع کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه، از سالهای ۱۳۸۶–۱۳۸۵ حرکتهای اعتراضی خود را با شعار «کارگر هفت تپه‌ایم گرسنه‌ایم، گرسنه‌ایم» آغاز کردند. دلیل این اعتراضات عدم دریافت دستمزد به مدت سه ماه متوالی بود.
در سال ۱۳۸۶ نیز کارگران هفت‌تپه به اشکال گوناگون دست به اعتصاب زدند که شامل بست‌نشستن در کارخانه و یا تحصن در مقابل اماکن دولتی مانند استانداری، راهپیمایی در نقاط مختلف شهر و بستن جاده اندیمشک به اهواز، می‌شدند.
در ۱۶ اردیبهشت سال ۱۳۸۶ کارگران هفت تپه در واکنش به خبر فروش هزار هکتار از ۱۲ هزار هکتار اراضی کشاورزی این کارخانه، با انتشار بیانیه‌ای خواسته‌هایشان را مطرح کرده و به اعتراضات خویش ادامه دادند.
  1. پرداخت سه ماه دستمزد عقب افتاده
  2. پایان دادن به پرونده‌سازی‌های دروغین و پایان دادن احضار فعالان کارگری به دادگاه
  3. برکناری مدیر عامل و اعضای هیئت مدیره شرکت
  4. برکناری رئیس حفاظت
  5. ایجاد سندیکای مستقل کارگری
اعتراضات کارگران نیشکر هفت‌تپه تا به امروز همچنان ادامه داشته‌است و در سال ۱۳۹۷ گسترش بی‌نظیری به نسبت سالهای پیش داشت.
سندیکای کارگران کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه
سندیکای کارگران[۱] کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه یک سازمان کارگری ایرانی است که در سال ۱۳۵۳ تأسیس شد و اعضای آن کارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه هستند. این سندیکا همچون بیشتر سندیکاهای کارگری و… پس از انقلاب ۵۷ تعطیل شده بود. در آبانماه ۱۳۸۶، ۲۵۰۰ نفر از کارگران نیشکر هفت‌تپه در نامه‌ای به مدیر کل کار استان خوزستان خواستار بازگشایی سندیکای کارگری خود شدند. این مسئله در شورای تأمین استان خوزستان به عنوان یک مسئله امنیتی بررسی شد و کسانی که نامه را تحت عنوان هیئت بازگشایی سندیکا امضاء کرده بودند، بازداشت شدند.
اما با این وجود هیئت بازگشایی این سندیکا در اردیبهشت ۱۳۸۷ به صورت علنی اعلام موجودیت کرد و در صبح اول آبان ۱۳۷۸ با رأی‌گیری عمومی کارگران و با آرای بیش از ۱۰۰۰ نفر از کارگران شرکت کشت و صنعت هفت‌تپه، سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه با وجود کارشکنی‌های فراوان وزارت کار و هشدارهای وزارت اطلاعات به فعالان کارگری، به طور رسمی بازگشایی شد.
پس از آن آقایان علی نجاتی، جلیل احمدی، فریدون نیکوفرد، قربان علی‌پور و محمد حیدری مهر، رئیس و چهار عضو هیئت مدیره سندیکا در دادگاه انقلاب به اتهام تبلیغ علیه نظام محاکمه و به یک سال حبس و سه سال محرومیت از حضور در تمامی فعالیت‌ها و انتخابات صنفی کارگران محکوم شدند!
در ۲۱ بهمن ۱۳۸۸ سندیکای کارگران کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه یکی از چهار تشکل کارگری‌ای بود که بیانیه‌ای با عنوان منشور مطالبات حداقلی کارگران ایران[۲] را صادر کردند.

ادامه اعتراضات

در تاریخ ۴ مرداد ۱۳۹۶ رسانه‌ها از بازداشت ۱۵ کارگر معترض مجتمع هفت تپه خبر دادند. این بازداشت‌ها پس از تجمع اعتراضی کارگران نیشکر هفت تپه برای رسیدگی به مطالبات صنفیشان اتفاق افتاد. روز بعد نیز کارگران این مجتمع برای پیگیری مطالبات قبلی و اطلاع یافتن از وضع همکاران بازداشت شده‌شان دست به اعتراض زدند.
گزارش‌های منتشر شده در ۱۴ مرداد ۱۳۹۶ حاکی از آن است که ۴۰ نفر از کارگران معترض شرکت نیشکر هفت‌تپه طی روزهای نیمه مردادماه به دادگستری شوش احضار شده‌اند. این خبر توسط سندیکای کارگران شرکت نیشکر هفت‌تپه منتشر گردید این بازداشت‌ها و احضاریه‌ها بدنبال اعتصاب کارگران انجام شد. آن‌ها در پی پرداخت نشدن حقوق اردیبهشت و خرداد سال ۱۳۹۶، حقوق بهمن و اسفند سال ۱۳۹۴، هشت ماه «بن» سال گذشته و پاداش دو سال قبل‌شان دست به اعتصاب زدند و این علت احضارشان به دادگستری شوش بود.
همچنین از ۱۲ بهمن ۱۳۹۶ کارگران نیشکر هفت‌تپه دوباره دست به یک‌سری قیام و اعتراض زدند، مطالبات این کارگران هشت ماه پول بن و دستمزد آذرماه و دوپاداش بهره‌برداری بود. کارگران بازنشسته هم به جمع کارگران معترض پیوستند و چندین روز به اعتراضات خود ادامه دادند. آنها در هفتمین روز اعتصاب خود مانع خروج تریلی‌های شکر شدند و حتی تریلی خارج شده را برگرداندند تا شکر را در انبارها خالی کند.
پاسخ مقامات حکومتی به خواسته‌های کارگران حمله و هجوم مجدد و دستگیری بود، روز ۱۵ بهمن نیروهای گارد ضد شورش با برخورد خشونت‌بار ۳۴ تن از کارگران را دستگیر و با دست‌بند و پابند با خود بردند.

خواسته کارگران نیشکر هفت‌تپه چیست؟

این کارگران فقط دستمزد خودشان را می‌خواهند. کارگر منبع درآمدی بجز حقوق ماهانه ندارد ولی کارگران نیشکر هفت‌تپه بعضاً تا ۹ ماه حقوق دریافت نکرده‌اند. آنها برای طلب این اولیه‌ترین حقوق خود مجبور به برگزاری تجمع‌های اعتراضی شده‌اند اما، بجای این‌که دستمزدشان داده شود با باتون و ضرب و شتم و دستگیری مواجه می‌شوند.

۱۳۹۷ دی ۱۰, دوشنبه

خوش نویسی

در آینه سعدی 
علیرضا خوش نویس 
 این خط از کارهای اونه و به طرز بسیار زیبایی نگارش شده .
تابلوی در آیننه سعدی

۱۳۹۷ دی ۹, یکشنبه

جریان اپورتونیستی چپ نما در سازمان مجاهدین خلق (۱۳۵۴)

ازآن ماست پیروزی

جریان اپورتونیستی چپ نما در سازمان مجاهدین خلق (۱۳۵۴)

تقی شهرام و بهرام آرام از جریان اپورتنیستی 
جریان اپورتونیستی به کودتایی گفته می‌شود که در سال ۱۳۵۴ در درون سازمان مجاهدین خلق ایران، در خلاء حضور رهبری این سازمان که در زندان محبوس بود، انجام شد و این سازمان را تا مرز نابودی کامل برد. در این کودتا دو تن از اعضای مجاهدین با نام‌های محمدتقی شهرام و بهرام آرام طی بیانیه‌ای اعلام کردند سازمان مجاهدین مارکسیست شده‌است. این درحالی بود که رهبری مجاهدین، صد در صد اعضای مرکزیت سازمان و نود درصد از اعضای این سازمان در زندان بودند. این دو نفر با تغییر آرم سازمان مجاهدین و حذف آیهٔ آن اعلام کردند از آنجایی که چپ‌ترین ایدئولوژی (رادیکال‌ترین) همانا مارکسیست به‌شمار می‌رود، لاجرم مجاهدین مسلمان در پروسهٔ تکامل خود یا باید به سمت راست و یا به سمت چپ (مارکسیسم) حرکت کنند و نمی‌توانند مابین این دو باشند.آنها همچنین مجید شریف واقفی را که با اقدامات آنها مخالف بودند به قتل رساندند و مرتضی صمدیه لباف را مجروح کردند که در نتیجه توسط ساواک دستگیرشده زیر شکنجه رفت. مجموعه اقدامات جریان اپورتونیستی ضربهٔ بزرگی بر پیکره تشکیلاتی و وجههٔ اجتماعی سازمان مجاهدین خلق ایران وارد آورد و عملاً به نفع حکومت شاه تمام شد. بطوری که بازجویان ساواک با خوشحالی خبر آنرا به مجاهدین محبوس اعلام می‌کردند.[۱]
مجید شریف واقفی و مرتضی صمدیه لباف 
این حادثه به سر برآوردن جریان راست ارتجاعی در ایران منجر شد.به این معنی که طیفی از آخوندها و حامیان آنها در زندان و خارج از آن، که تا پیش از این ضربه همگی تحت هژمونی مجاهدین بودند، مخالفت با مجاهدین و مارکسیست‌ها را علنی کرده و در این مسیر تا همکاری با ساواک برای ضربه زدن به آنها پیش رفتند.
نقش مسعود رجوی به طور مشخص در این دروان بود که بسیار بارز شده و خود را در بازسازی مجدد سازمان مجاهدین نشان داد. او بود که نام اپورتونیزم را بر این جریان گذاشت وسپس فرد به به فرد با مباحثات و تداوین ایدئولوژیکی اش به عضوگیری مجدد اعضای سازمان پرداخت. مسعود رجوی در یک بیانیه ۱۲ ماده ای در برابر جریان اپورتونیستی آنها را چپ‌نما توصیف کرد (اپورتونیستهای چپ‌نما). وی همچنین اعلام کرد اسلام در چپ مارکیست قرار دارد و در نتیجه میل کردن ایدئولوژی سازمان مجاهدین خلق به سمت چپ (یعنی مارکسیست) بی‌معنی است. وی همچنین اعلام کرد، جریان اپورتونیستی می‌تواند سازمان مارکسیستی خود را داشته باشد اما حق ندارد آرم و نام سازمان مجاهدین را بر خود بگذارد. وی با تلاش‌های شبانه‌روزی و تحلیل‌های همه‌جانبه‌ی خود سازمان مجاهدین را تجدید بنا کرد و از خطر نابودی حتمی نجات بخشید.



۱۳۹۷ دی ۷, جمعه

فوتبال در ایران

ازآن ماست پیروزی

فوتبال در ایران

فوتبال در ایران 
فوتبال در ایران از یک قرن قبل شروع شده یعنی زمانیکه یک گروه انگلیسی برای اکتشاف نفت در جنوب ایران عازم کشورمان شد.[۱] فوتبال به تدریج درشهرهای دیگرایران ازجمله بندرانزلی و بندرعباس در یک زمان حساس و تعیین‌کننده مطرح شد.[۲] اولین تیم فوتبال در ایران، اسپورت نام داشت که به همت برادران خان سردار شکل گرفت. به دنبال آن تیم فوتبال تهران بین سالهای ۱۹۲۱–۱۹۲۵ میلادی تشکیل شد[۳]پس از پیروزی انقلاب در سال ۱۹۷۹ و تغییراتی که در ساختار اجرایی و اموراداری فدراسیون فوتبال رخ داد، برای مدتی رقابت‌های باشگاهی سراسری به تعویق افتاد.[۲] فدراسیون فوتبال در سال ۱۳۲۵ تشکیل شد[۱]اولین سازمان و تشکیلا ت فوتبال در ایران، «انجمن ترقی و ترویج فوتبال» بود که توسط افرادی چون ابوالفضل صدری، میرباقر عظیمی و سیدمحمد تدین که از نخستین معلمین ورزش کشور محسوب می‌شدند در سال ۱۳۰۰ شمسی تشکیل شد. انجمن ترقی و ترویج فوتبال موفق شد اولین دوره مسابقه‌های فوتبال پایتخت را بین تیم‌های حاضر در تهران در سال ۱۳۰۲ برگزار کند، مسابقاتی که تقریباً بدون وقفه هر سال انجام شد و با توسعه فوتبال در سراسر کشور و ظهور تیم‌های قدرتمند در شهرستانها به مسابقه‌های سراسری (لیگ) تبدیل گردید.[۱] فدراسیون فوتبال ایران از سال ۱۹۵۸ عضو ای‌اف‌سی (AFC)می‌باشد.[۳] فدراسیون فوتبال ایران از سال ۱۹۴۸ عضو فیفا می‌باشد.[۳] فوتبال زنان در ایران که فوتبال بانوان یا فوتبال دخترها نامیده‌می‌شود، از دهه ۱۳۵۰ آغاز شد. تیم فوتبال زنان ایران در رتبه‌بندی سال۱۳۸۹ در جهان جایگاه ۵۵ را به دست آورد که این جایگاه بالاتر از جایگاه فوتبال مردان ایران در آن زمان بوده‌است.

فوتبال زنان در ایران 
تیم فوتبال دختران ایران در المپیک جوانان سنگاپور ۱۳۸۹ مشارکت کرد. باشگاه تاج اولین باشگاهی بود که تصمیم به راه‌اندازی تیم فوتبال دختران گرفت، پس از آن باشگاه‌های پرسپولیس، دیهیم و عقاب نیز تیم فوتبال دخترانشان را تشکیل دادند.[۱] اوایل انقلاب زنان به صورت معمولی وارد استادیوم‌ها می‌شدند اما بعد از تصویب قانون حجاب، کم‌کم زنان وارد استادیوم‌ها نشدند و بعد از آن هم دیگر آنها را به آن محیط ورزشی راه ندادند. اما این ممنوعیت هیچ‌گاه به صورت رسمی اعلام نشد. از آنجا که در فضاهای تک‌جنسیتی معمولاً ادبیاتی به کار گرفته می‌شود که مناسب بیان عمومی نیست، کم‌کم در استادیوم‌ها هم با شرایط فرهنگی نامناسبی روبه‌رو شدیم.

۱۳۹۷ دی ۴, سه‌شنبه

آلترناتیو

ازآن ماست پیروزی

آلترناتیو

آلترناتیو
آلترناتیو اصطلاحی است که اساسا در حوزه سیاست کاربرد دارد. معانی مختلفی در فرهنگ لغات برای آن ذکر شده است اما «جایگزین» عام ترین معنی آن است. در فرهنگ سیاسی علاوه بر معنی جایگزین، به معنی «دولت سایه» نیز آمده است. یک آلترناتیو میتواند دمکراتیک یا غیر دمکراتیک باشد که هر کدام ویژگیهای خود را دارند که به آن پرداخته میشود. در این مقاله بطور خاص به موضوع آلترناتیو سیاسی برای نظام حاکم بر ایران پرداخته شده است، سابقه و شجره نامه یک آلترناتیو واقعی برای جمهوری اسلامی شرح داده شده و ویژگیها و برنامه های آن مورد بررسی قرار گرفته است.سپس تنها جریان واجد شرایط رهبری و آلترناتیو جمهوری اسلامی به نقل از دکتر بهروز پویان کارشناس علوم سیاسی از تهران معرفی شده است. در ادامه به ضرورت شناخته شده بودن آلترناتیو واقعی در اوج گیری یک انقلاب پرداخته شده و در پایان علائم آلترناتیو غیرواقعی بررسی شده است.

ویژگی‌های یک آلترناتیو مردمی و دموکراتیک

یک آلترناتیو را زمانی میتوان مردمی و دمکراتیک خواند که اولا علیه یک نظام دیکتاتوری مبارزه می کند و خواهان براندازی دیکتاتوری تحت هر نام است و ثانیا به دنبال کسب قدرت صرفا برای تعویض هیئت حاکمه نیست بلکه هدف و سودای آنان آزادی و حاکمیت مردم است. در چارچوب این تعریف این نوع از آلترناتیو نه به خواست این یا آن فرد یا جریان بلکه بر اساس اراده و مقاومت مردم و بر اساس واقعیات محتوم تاریخی و اجتماعی رقم خواهد خورد. این واقعیات، شرایطی را برای آلترناتیو، الزامی می‌کند.